Wachten

Ik ben aan het wachten op mijn nieuwe oude kast, volg je het nog ;)

Vorig weekend besloten Tonie en ik op zaterdagochtend om er even tussen uit te gaan. Gauw via internet een hotel geboekt en de boel de boel gelaten. We zijn naar Leiden geweest en kwamen daar weer terecht bij Dickens Style. Van een bezoek aan die winkel word ik helemaal blij: aardige mensen en allemaal oude spullen. Heerlijk! We hebben er al eens een blauwe Franse vogelkooi, een glas-in-lood raampje en een boekenkastje gekocht en daarmee onze slaapkamer gestyled.



Deze keer kwam ik de winkel binnenlopen en zag MIJN kast staan. Een gevalletje van liefde op het eerste gezicht! Ik heb al jaren een brochure in huis liggen met daarin dit soort winkelkasten maar hier stond een zelfde soort kast maar dan een oud exemplaar. Een missende sleutel, vele lagen verf die over elkaar zijn aangebracht, een deurtje dat niet open wil, allemaal minpunten die de kast in mijn ogen alleen maar leuker maakt.

Vandaag zijn Tonie en Thomas vroeg opgestaan en samen naar Leiden gereden om hem op te halen. Eerst gaan ze samen ontbijten in hetzelfde hotel als waar wij vorig weekend zijn geweest omdat daar het ontbijtbuffet zo overheerlijk was. Dan naar de winkel (en hopen dat de kast inderdaad in de auto past) en waarschijnlijk nog even door naar het strand van Noordwijk (waar wij afgelopen zondag een zeehond hebben gezien!). Inmiddels heb ik de grenen kast die op de plek stond waar de "nieuwe" kast komt uitgeruimd. Een hele klus want hij stond tjokvol met scrapspullen. Veel opgeruimd dus...! Daarna ben ik als afleiding gaan stofzuigen, planten water gegeven, was wegdraaien en heb ik een lampenvoet opgepimpt met glimmermist maar nu wil ik eigenlijk dat ze komen want ik wil zo graag zien hoe de kast in ons huis staat en kan niet wachten om hem in te richten.

Onderstaand kaartje had ik voor mijn ouders gemaakt toen ze terugkwamen van vakantie. De grote bloem komt uit de vorige kit van Scrap-Club en inmiddels ligt er al weer zo'n mooie kit op tafel.

ZE ZIJN ER!

Run

De meiden van Dutch Dares hadden ook een leuke schets in de aanbieding en omdat ik deze foto van Tonie op mijn buro had liggen was de inspiratie welkom! Tonie gaat 2 keer per week hardlopen en er moet echt iets bijzonders aan de hand zijn wil hij dat overslaan. Een goede reden om daarover te scrappen.






Vanmiddag ga ik mijn ouders ophalen, ze zijn ruim 3 weken in Spanje geweest.
Ik kan mij het Duo Penotti effect al wel weer voorstellen.....

Dutch Dare jeugdherinnering

Twee keer bloggen op één dag! De wonderen zijn de wereld nog niet uit ;)
Ik had na het stofzuigen, boodschappen halen, poetsen en opruimen zelfs nog tijd om eindelijk eens mee te doen aan de Dutch Dare die deze keer over je favoriete jeugdherinnering gaat. ~(Kon ik meteen dat leuke sneeuwpoppen papier van Basic Grey gebruiken!)





Dus nogmaals een fijn weekend!

De afgelopen week

De afgelopen week heb ik voor de eerste keer de verwarming in huis aan gehad. Wat een verschil met het (vakantie)bericht van mijn ouders dat ze het bijna te warm op het strand in Spanje vonden! Vorig weekend was het wel lekker weer maar vooral achter glas. Tonie heeft van steigerhout een nieuw bankje in de tuin gemaakt maar we moesten veel moeite doen om die in te wijden… (Eerst alles afdrogen en bij voldoende zonnestalen de tuin induiken.) Wel een heerlijk plekje om even te lezen

of het konijn te knuffelen (al weet ik niet of het konijn er ook van genoot)...

Niet zo mooi als "Haar naam was Sarah" maar zeker ook de moeite waard.
Mocht je trouwens van fantasieboeken houden: ik heb binnen een dag het boek de Hongerspelen van Suzanne Collins gelezen. Bijzonder...


Helaas heb ik na mijn griep nog een week (!) last van migraine gehad en ben dus zo weinig mogelijk de deur uit geweest, al viel dat wel tegen met alles wat er sowieso op de agenda stond.

Tim heeft hartstikke mooie cijfers op school gehaald. Als ze zeggen dat een goed begin het halve werk is dan moet het wel goed komen dit jaar. Vorige week hebben we een info avond op zijn school gehad. Aan het eind van dit schooljaar moet er namelijk al een eerste keuze zijn gemaakt voor de richting waarin hij verder wil. Voorsorteren noemen ze dat: er is een richting Maatschappij en een richting Natuur. Drie keer raden waar Tim zijn interesse ligt. In het 5e leerjaar wordt er dan binnen die richting ook nog een profiel gekozen waarin eindexamen wordt gedaan. Maar wat is het toch een jonge leeftijd waarop er al keuzes moeten worden gemaakt die de rest van je leven beïnvloeden…..

Ook bij Thomas was er van alles te doen op school. Er was een bezoekweek waarbij je een uur mocht meekijken in de klas. Ik heb samen met Thomas, in de hal van de school, rekenles van meester Bert gehad. We begonnen met hoofdrekenen en ik had gelukkig geen fouten . Ook was er een infoavond over groep 8, de cito toets in februari en over de middelbare school. Veel data om rekening mee te houden want voor 1 april moet ook Thomas zijn keuze voor een middelbare school hebben gemaakt. Ik ben benieuwd !

Zondag, eindelijk zonder hoofdpijn, ben ik naar de koopzondag Doetinchem gereden en goed geslaagd voor de jongens. Een stoere winterjas voor Thomas en voor allebei T-shirts met lange mouwen: maatje XL. De kinderafdeling kon ik dus zo overslaan….

Maandag hadden hij en ik een vrije dag want zijn leraren hadden een studiedag. We wilden nog op stap gaan maar veel musea zijn op maandag gesloten en gezien het weer zat een buitenactiviteit er niet in. Wel heeft Thomas zijn “oude” Nintendo DSi op Marktplaats gezet om te verkopen en de biedingen stroomden binnen. Hij was helemaal enthousiast en had hem dezelfde avond al verkocht. Uiteraard heeft hij al weer een bestemming bedacht voor het geld wat hij daarmee heeft verdiend: een iPod Touch. (Het valt dus zo weer door dat gat in z’n hand.)

Van scrappen is er niet veel gekomen op een paar kaarten na.

Dit geboortekaartje, met papier van de nieuwe Restorationlijn van Crate, vond ik erg leuk om te maken. Het hertje heb ik nagemaakt van papier nadat ik een copie had gemaakt van de originele versie van kurk.

En sommige kaartjes maak je liever niet...

Fijn weekend!

herfstlayouts

Het was weer een kleurrijk feestje om met de nieuwe materialen van Bella Boulevard, Crate, Imaginisce and Basic Grey te mogen werken. En het is telkens verrassend leuk om te zien hoeveel verschillende mogelijkheden 1 kit biedt: dat blijkt hier wel uit de creaties van Monique, Liesbeth en onze gastdesigner Ellemieke. Ik heb er uiteindelijk 4 enkele layouts, 1 dubbele layout en 4 kaarten meegemaakt:

De herfst is erg mooi maar van 1 detail ben ik minder gecharmeerd: spinnen. Dit exemplaar was klein en hing buiten in zijn web maar vorige week hadden we zo'n enorme spin in de woonkamer zitten dat ik helemaal inde stress schoot. Tonie had geen zin in een vlek op het plafond en sloeg hem (of haar) eerst naar de grond. Drie keer raden: de spin was weg. Aaaaaaaaaahhhhhhhhh. Ik heb hem gezegd dat hij de spin (die echt; waar bijna net zo groot als mijn hand was) MOEST vinden en dat zo'n grote onvindbare spin voor mij een reden tot echtscheiding is. Whahaha, wij zijn niet eens getrouwd. Gelukkig vond hij hem uiteindelijk onder de sidetable en kon ik weer rustig op de bank gaan zitten.

Deze foto kreeg ik een tijdje geleden van een familielid. Het is een foto van mijn overgrootvader. Ik heb geen idee welk liedje hij aan het spelen is maar hij doet het met zichtbaar veel plezier (en hij kijkt zo leuk ondeugend!)

Deze maand is Ellemieke gastdesigner bij Scrap-Club en zij heeft het ontwerp voor de schets van de maand gemaakt. Zelf heb ik er foto's uit 2005 bijgepakt en ach wat waren de jongens toen nog klein. Tim is mij inmiddels in lengte voorbij en Thomas gaat hem hard achterna. Nog even en ik ben met mijn 1.75m de kleinste in huis. De boomstam heb ik gemaakt van het verpakkingsmateriaal. Zelfs dat is leuk en bruikbaar in deze kit!

Wat is er nu fijner dan een tafel vol kleurrijk papier en een kind dat thuiskomt met schoolfoto's? Perfect om meteen mee aan de slag te gaan. Ik heb mijn ponsen erbij gepakt en zoveel mogelijk laagjes gemaakt. Ik betrap mij er wel op dat ik bij alles bedenk dat het de laatste keer is... Groep 8 voelt bij het jongste kind in het gezin toch anders aan dan bij de oudste.

Voor deze layout heb ik mij laten inspireren door een digidesign van Jen Martakis dat ook prima met "echt" papier kon worden uitgevoerd. Onder de gestikte cirkel zitten allemaal rub-ons. De titel is een "beetje raar" want zoals ik al eerder op mijn blog schreef: waarom moest ik voor Thomas een appel schillen als hij vervolgens zowel de appel als de schil opeet?

En de 4 kaarten

sneaks

De laatste jaren is de 19e van de maand een bijzondere dag geworden; een dag waar ik al automatisch rekening mee hou want dan mogen de creaties met de nieuwste kit van Scrap-Club online. Een pizzadoos openen is altijd weer een feestje en ik geniet van wat de meiden van het designteam maken. Het blijft telkens een verrassing om te zien hoeveel mogelijkheden één kit biedt.

Afgelopen week heb ik voornamelijk in bed en op de bank doorgebracht want ik was ziek, aangestoken door Thomas. Zelfs Tonie, onze die-hard, loopt te snotteren en drinkt hele pakken sinaasappelsap in de hoop dat hij niet, zoals ik, koorts krijgt. Mijn sneaks, met de nieuwe kleurrijke oktober kit, hadden daardoor wat vertraging maar hier zijn ze:

Tot zondag (de 19e)!

Never a dull moment

Ik wilde woensdag al bloggen maar kon het kabeltje niet vinden waarmee ik foto's van mijn camera naar mijn computer kan overzetten... Grrr. Nadat ik had gezocht en gezocht en gezocht ben ik gaan het wachten was totdat de mannen thuis zouden komen zodat ik ze (vals) kon beschuldigen van het verduisteren van mijn (MIJN) kabel. Helaas waren ze alledrie onschuldig. Best jammer want toen moest ik zelf verder zoeken. Maar gisteren kwam het dan toch nog goed en bleek hij onder een kast te liggen.

Vorige week heb ik mijn nieuwe stempels uitgeprobeerd en vrijdags heerlijk met Anne gefröbeld. Dat hadden we allebei dik verdiend, vonden wij, zo'n halve dag voor ons zelf i.p.v. voor het huishouden of het werk. De stempel van het jongensgezicht met de klok wil ik gaan gebruiken voor het scrappen van een kinderfoto van mijn vader. Ik heb een foto van hem die er precies bij past.

Verder had ik niet zoveel tijd om creatief bezig te zijn want Thomas was een paar dagen ziek in dezelfde week dat ik extra naar het werk moest voor een overleg. Hadden we allemaal een tandartsafspraak, moest ik 2 keer een ochtend thuisblijven om uiteindelijk een hele nieuwe voorruit in mijn auto te krijgen na schade door steenslag,

heb ik de oude (kinder-)boeken uitgezocht en verkocht omdat er echt in onze werkkamer moet worden opgeruimd voordat we die opnieuw kunnen indelen (natuurlijk staat er nog een verhuisdoos vol kinderboeken waar ik geen afscheid van kan nemen) en heb ik op een natte, koude en winderige zondag met Maggie, haar moeder en nog een vriendin op de rommelmarkt gestaan. Alleen Thomas (die er niet bij was...) heeft een leuke winst gemaakt met de verkoop van zijn speelgoed. De rest had amper de kosten van de kraamhuur eruit. Ik ben van een hoop spullen af maar wat mij betreft was het niet voor herhaling vatbaar (sorry Mag) maar naar de rommelmarkt gaan vind ik een stuk leuker dan op de rommelmarkt staan ;).

Ook heb ik opnieuw de plooien gestikt van het gordijn dat voor een puntraam op onze badkamer hangt. Dat was ooit door een vriendin van de vorige bewoners gemaakt en eerlijk gezegd heb ik mij daar jaren aan geërgerd (want er zaten geen 2 plooien op dezelfde afstand van elkaar en geen 2 plooien waren even diep) maar nooit de moeite genomen om het te veranderen. Omdat je (soms) aan je goede voornemens moet werken heb ik 3 uur lang oude plooien zitten uithalen, strijken, rekenen, opnieuw spelden en vlinderplooien gestikt, gewassen en gestreken. Helemaal trots ging ik het gordijn, schoon, keurig in de plooi en niet meer 23 centimeter te breed, ophangen om tot de ontdekking te komen dat het nu aan de rechterkant zo'n 4 centimer boven de vensterbank hangt. Nu begrijp ik wel waarom er teveel stof aan de zijkant hing... Sindsdien zwelg ik in zelfmedelijden en kan er dit weekend dus opnieuw mee aan de slag.

Afgelopen weekend lukte dat niet omdat we er toen achter kwamen dat mijn oh, zo lieve, schattige en kleine konijntje Puk

al voor de 2 keer uit de ren was ontsnapt en heerlijk door de tuin aan het huppelen was. En het is dat ik het met eigen ogen heb gezien maar anders had ik niet geloofd dat ze de ren als een soort trap gebruikt en er gewoon overheen klimt. Samen met Tonie hout en gaas gekocht (inmiddels is het dus behalve lief, schattig en klein ook een duur konijn...) en hebben we (nou ja Tonie) een nieuwe ren gebouwd die we afkunnen dekken.

Behalve een ren was er ook een run en deed Tonie mee aan een hardloopwedstrijd. Thomas en ik stonden bij de start om hem aan te moedigen maar toen het hele deelnemernsveld voorbij was gelopen hadden we Tonie niet gezien.... Hij was te laat bij de start (die een paar minuten vroeger was dan stond aangegeven) en samen met nog een aantal achterblijvers begon hij alsnog aan zijn 10 kilometer.

Tonie verraste mij op een avond met een prachtige krans. Ik had die bij de bloemist gezien en zonder dat ik het wist was hij na het weekend terug gegaan om hem te kopen. En behalve dat ik de krans supermooi vind was ik vooral blij met zijn timing omdat we momenteel regelmatig een behoorlijke strijd moeten voeren met onze huispuber om tot hem (de huispuber) te laten doordringen dat we een ander beeld hebben van een gezellig gezin dan hij (en dat gaat ons niet in de koude kleren zitten). Dus het gebaar dat bij die bloemen hoorde was heel welkom!

Tim zeulde vanochtend zijn schooltas eerst naar de badkamer om hem op de weegschaal te zetten: 10,4 kilo!!! Niet normaal en niet in verhouding tot het gewicht van Tim. Op school heeft hij een kluisje en ik hoop dat hij daar eerst naar toe is gegaan om minstens de helft van de inhoud van deze tas daarin te stoppen!

Thomas had een podiumoptreden. Het optreden ging over groep 8 in de toekomst (over 70 jaar) en een rollaterrace was bij het optreden inbegrepen. Leuk! Ik had mijn camera meegenomen en vond de foto's in elk geval beter gelukt dan met mijn "oude" camera gezien de afstand en het niet gebruiken van de flits. Maar eerlijk gezegd twijfel ik wel of ik deze camera ooit helemaal onder de knie krijg... Ik blijf hopen al kan ik waarschijnlijk beter schrijven: ik blijf oefenen ;)

Toen ik bij school wegliep zag ik Leona op het plein spelen. Even een dikke knuffel en gelukkig vond ze het meteen goed toen ik vroeg of ik wat foto's mocht maken. Vooral de foto's met haar hartsvriendinnetje zijn zo schattig! Echt meiden.

Tussen dit alles door heb ik een vlaggetje voor pechvogel Monique gemaakt (snel, snel want Mandy die dit lieve idee had en alles regelde zat er op te wachten),

een kaartje voor een jarige

en een cadeautje (tradities moet je in ere houden) voor mijn ouders om mee te nemen op vakantie, het blikje komt uit een deluxe kit van Scrap-Club.

Al met al:

never a dull moment :)

en daarom blijf ik maar genieten van kleine, mooie, grappige en lieve momenten.

Een goed weekend gewenst!